akılcılık
(a., fel., top. b.)
· 3 anlam · 0 geçiş
Anlamlar
-
1.
(a., fel.) Akla dayanan, doğruluğun ölçütünü duyularda değil, düşünmede ve tümdengelimli çıkarmalarda bulan öğretilerin genel adı; usçuluk, akliye, akliyecilik, rasyonalizm, deneycilik karşıtı
-
3.
(top. b.) Bilginin evrensellik ve zorunluluğunun deneyden ve deneye dayanan genellemeden değil, yalnızca akıldan çıkartılabileceğini savunan öğreti; rasyonalizm