baştaban (a., mim.) [ba'ştaban] · 1 anlam · 0 geçiş Anlam Yunan ve Roma mimarlıklarında, sütunların üstüne oturan ve iki sütun arasındaki uzaklığın üstünü örten büyük, uzun taş kirişlerin oluşturduğu taban bölümü