bunalım (a., ruh b., tıp, ekon.) · 5 anlam · 0 geçiş Anlamlar 1. (a.) Yolunda giden bir süreçte ani olarak beliren aykırılık; bunluk, buhran, kriz 2. Tehlikeli sonuç doğurabilecek gerginlik 3. (ruh b.) Uyaranlara karşı duyarlığın, iş yapabilme gücünün, kendine güvenin azalarak karamsarlığın, umutsuzluğun güçlenmesiyle ortaya çıkan ruhsal bozukluk; ruhsal çöküntü, depresyon, kriz 4. (tıp) ► kriz 5. (ekon.) ► çöküntü İlgili Atasözleri ve Deyimler · bunalıma girmek (veya düşmek) · bunalımda olmak · bunalım geçirmek Birleşik Sözcükler cinsel bunalım, toplumsal bunalım