doğaçlama
(a., zf., tiy.)
· 3 anlam · 0 geçiş
Anlamlar
-
1.
(a.) Doğaçlamak işi; emprovizasyon
-
3.
(tiy.) Yazılı metni olmayan, kararlaştırılmış taslağı, yerine, zamanına göre oyuncular tarafından, sahnede yakıştırılan sözlerle tamamlanan oyun; tuluat