hüdayinabit
(sf., esk., bit. b., mec.)
[hüda:yi:na:bit]
Farsça ḫudā + Arapça -į + nābit
· 4 anlam · 0 geçiş
Anlamlar
-
1.
(sf., esk., bit. b.) Kendiliğinden yetişen (bitki)
-
4.
Yaradılıştan gelen, kendiliğinden olan, hiçbir yerden destek almayan