işlevcilik
(a., ruh b.)
· 2 anlam · 0 geçiş
Anlamlar
-
1.
(a.) Toplumu, her bir ögesi belli bir işlev yapan karşılıklı bağlılıklar ve etkileşimler düzeni olarak gören, toplumu tek başına belirleyen herhangi bir temelin bulunmadığını savunan akım; görevcilik, görevselcilik, fonksiyonalizm
-
2.
(ruh b.) Algının öncelikle gereksinimler ve coşkulara dayalı etkinliklerin sonucu olduğunu savunan görüş; görevcilik, görevselcilik, fonksiyonalizm