muvazaa

(a., esk., huk.)

[muva:zaa] Arapça muvāżaʿa · 2 anlam · 0 geçiş

1.

(a., esk.) ► danışık
2.

(huk.) Hukuki işlemlerde tarafların, üçüncü kişileri aldatmak amacıyla kendi gerçek iradelerine uymayan ve aralarında bir hüküm ve sonuç doğurmayan bir görünüş yaratmaları

Tanım, alan etiketi ve sözcük ailesi ortaklığına göre seçilen maddeler.