ortay (sf., mat.) · 2 anlam · 0 geçiş Anlamlar 1. (sf., mat.) Bir düzlem şeklin aynı yöndeki paralel bütün kirişlerini eşit parçalara bölen (çizgi) 2. Bir uzayı, bir yüzeyi eşit iki parçaya bölen (düzlem, çizgi) Birleşik Sözcükler açıortay, kenarortay