GTS Sözlük Maddesi

son

son

(sf., a., mec., anat.)
· 7 anlam · 0 geçiş

Anlamlar

  1. 1.

    (sf.) Şimdiki zamana en yakın zamandan beri olan veya bu zamanda yapılmış, olmuş olan; encam, hatime, ilk karşıtı

  2. 2.

    En arkada bulunan

  3. 3.

    Artık ondan ötesi veya başkası olmayan

  4. 4.

    ► olanca

  5. 5.

    (a.) Bir şeyin en arkadan gelen bölümü; bitim, nihayet, münteha

  6. 6.

    (a., mec.) ► ölüm

  7. 7.

    (a., anat.) ► döl eşi

İlgili Atasözleri ve Deyimler

Birleşik Sözcükler

son adam, sonbahar, son birim, son cemaat yeri, son çeyrek, son dakika, son derece, son deyiş, son ek, son görev, son gürlüğü, son hızla, son kânun, son kerte, son model, son nefes, sonnot, son ses, son söz, son teşrin, son turfanda, son ütücü, son vazife, son yolculuk, çeyrek son, yarı son, baştan sona, dönem sonu, hafta sonu, harman sonu, satır sonu, süre sonu, vade sonu, yarıyıl sonu, önünde sonunda

İlgili Maddeler

eğe mediyasten leğen topuk art avurt art damak ayak bileği damak eteği yumuşak damak ibriksi kıkırdak onikiparmak bağırsağı açan büken kıkırdak

Tanım, alan etiketi ve sözcük ailesi ortaklığına göre seçilen maddeler.