GTS Sözlük Maddesi

uydurucu

uydurucu

(sf.)
Türkçe uydur- + -ucu · 1 anlam · 0 geçiş

Anlam

  1. Söz, tümce ya da anlatı öğesini var olan örnekten değil, kendisi kurarak ortaya çıkaran.

    Tanım kaynağı: YZ · OpenAI Codex · GPT-5 Pro · 14.06.2026 19:50:28 · Türkiye saati (UTC+3)

İlgili Sözler

uyduruk uydurukça uydurukçu uydurulma uyduruluş uyduruş uyduru uydurulmak uydurukçacı uyduruverme uydurukçuluk uyduruvermek uydurulabilme uydurukçacılık

Tanım, alan etiketi ve sözcük ailesi ortaklığına göre seçilen maddeler.

Derlem ayrıntıları yükleniyor

T-BDLD sıklık, çekimli biçim, alan/tür ve eşdizim verileri hazırlanıyor.

%5
%5