GTS Sözlük Maddesi

yaban

yaban

(a., sf., ağz.)
Farsça yābān · 6 anlam · 0 geçiş

Anlamlar

  1. 1.

    (a.) İnsan yaşamayan ıssız yer

  2. 2.

    Vahşi olan, evcil olmayan canlı

  3. 3.

    Kendi kendine yetişen bitki

  4. 4.

    Aile ocağından uzak olan yer

  5. 5.

    (sf.) ► ıssız

  6. 6.

    (ağz.) Yerli halktan olmayan kimse

İlgili Atasözleri ve Deyimler

Birleşik Sözcükler

yaban arısı, yaban armudu, yaban asması, yaban baklası, yaban çileği, yaban defnesi, yaban domuzu, yaban enginarı, yaban eriği, yaban eşeği, yaban fesleğeni, yaban gülü, yaban havucu, yaban inciri, yaban kazı, yaban keçisi, yaban kedisi, yaban keteni, yaban koyunu, yaban maydanozu, yaban mersini, yaban nanesi, yaban ördeği, yaban pancarı, yaban pazısı, yaban sümbülü, yaban tavşanı, yaban teresi, yaban turpu, yaban yasemini, yazı yaban

İlgili Maddeler

yabani yabancı yabansı yabanıl yabancıl yabanice yabanlık yabanilik yabansıma yabancılık yabani gül yabansılık yabansımak yabantırak

Tanım, alan etiketi ve sözcük ailesi ortaklığına göre seçilen maddeler.