benlikçilik
(a., fel.)
· 2 anlam · 0 geçiş
Anlamlar
-
2.
(fel.) Kendi benliğinin gelişimini, bütün davranışlarının ilkesi yapan kişinin niteliği; egotizm
İlgili Maddeler
benlikçi
egotizm
mutçuluk
beniçincilik
doğuştan
kuyrukçu
özerklik
değer
bencilik
düşüncellik
iradesizlik
kuyrukçuluk
bağlılaşık
dünyevilik
Tanım, alan etiketi ve sözcük ailesi ortaklığına göre seçilen maddeler.