emanetçi
(a., mec.)
· 2 anlam · 0 geçiş
Anlamlar
-
2.
(mec.) Bir görevi geçici olarak üstlenen
İlgili Maddeler
emanetçilik
emaneten
emanet
emanet dolabı
emanete hıyanet olmaz
emanetin canı az olur
emanet ata binen tez iner
emanetin bağrı yufka olur
emanetin kıçı kaypak olur
emanet eşeğin yuları gevşek olur
emanet eşeğin kuskunu yokuşta kopar
emanet hayvanın paldımı yokuşta kopar
emanet bırakmak (veya etmek veya vermek)
emanetin canı gözünde (veya kıçında) olur
Tanım, alan etiketi ve sözcük ailesi ortaklığına göre seçilen maddeler.