kıvılcım

(a., mec., gök b.)

· 4 anlam · 0 geçiş

1.

(a.) Yanmakta olan bir maddeden sıçrayan küçük ateş parçası; çakım, çakın, çıngı, şerare
2.

Demir, taş vb. maddelerin güçlü çarpışmasından sıçrayan ateş durumundaki parçacıkları
3.

(mec.) Harekete geçiren etken
4.

(gök b.) Güneş yüzeyinde düzensiz aralıklarla görülen parlama

Tanım, alan etiketi ve sözcük ailesi ortaklığına göre seçilen maddeler.