kökten dincilik (a., top. b.) · 2 anlam · 0 geçiş Anlamlar 1. (a., top. b.) Kurulu düzenin temellerini dinî kural ve inançlar doğrultusunda değiştirip uygulamadan yana olan tutum veya öğreti; fundamentalizm 2. Birinci Dünya Savaşı yıllarında Amerika'da ortaya çıkan Protestan kökenli dinî akım; fundamentalizm