köktencilik
(a., fel., top. b.)
· 4 anlam · 0 geçiş
Anlamlar
-
1.
(a.) Bilimde, dinde, siyasette kökten yenilikler yapma eğilimi; kökçülük, radikalizm
-
2.
(fel.) Ele alınan konunun temel nedenlerine, köklerine kadar inen düşünce biçimi; radikalizm
-
3.
(fel.) Yaşama biçimlerini, yaşama ilişkilerini eleştirip kökten değiştirme eğiliminde sonuna kadar giden görüş