tin

(a., ruh b., fel.)

· 2 anlam · 1 geçiş

1.

(a., ruh b.) ► ruh
2.

(fel.) Birtakım fizikötesi kurucularının, gerçeği ve evreni açıklamak için her şeyin özü, temeli veya yapıcısı olarak benimsedikleri madde dışı varlık

Tanım, alan etiketi ve sözcük ailesi ortaklığına göre seçilen maddeler.