zekâ
(ruh b., a., mec.)Anlamlar
-
1.
(ruh b., a.) İnsanın düşünme, akıl yürütme, öğrenme, kavramları ve nesneleri zihinde canlandırabilme, objektif gerçekleri algılama, yargılama, sonuç çıkarma, bedeni kontrol edebilme, duyguları doğru algılayabilme, değerlendirebilme, icat edebilme vb. yeteneklerinin ve becerilerinin tamamı; anlak, dirayet, feraset
-
2.
(mec.) → kafa
Birleşik Sözcükler
zekâ bölümü, zekâ geriliği, zekâ küpü, zekâ testi, zekâ yaşı, zekâ yeteneği, akışkan zekâ, analitik zekâ, bedensel zekâ, çoklu zekâ, dilsel zekâ, duygusal zekâ, genel zekâ, görsel zekâ, içsel zekâ, işitsel zekâ, keskin zekâ, kinestetik zekâ, kristalize zekâ, mantıksal zekâ, matematiksel zekâ, müziksel zekâ, pratik zekâ, ritmik zekâ, sayısal zekâ, sosyal zekâ, sözel zekâ, üstün zekâ, yapay zekâ, yaratıcı zekâ, doğa zekâsı