Türkçe Sözlük Dizini

bırakışma bırakışmak bırakıt bırakıverme bırakıvermek bırakma bırakmak (38 anlam) bıraktığı (veya bağladığı) yerde (veya çayırda) otlamak bıraktırabilme bıraktırabilmek (2 anlam) bıraktırılabilme bıraktırılabilmek bıraktırılma bıraktırılmak bıraktırma bıraktırmak bıraktırtma bıraktırtmak biralık biraz (4 anlam) birazcık (2 anlam) birazdan birbiri birbiri için yaratılmış olmak birbiri üstüne gelmek birbirine düşmek birbirine girmek (4 anlam) birbirine katmak (2 anlam) birbirini çekememek birbirini kovalamak birbirini tutmamak birbirini yemek birbirinin ağzına girmek birbirinin ağzına tükürmek birbirinin gözünü çıkarmak birbirinin gözünü oymak birci bircilik birçoğu birçok birçokları birden (3 anlam) birden çıkan bine yayılır birdenbire birdirbir bire ... vermek (2 anlam) bire beş katmak bire bin katmak bire bir (4 anlam) bire bir eşleme birebir (2 anlam) birebir gelmek birer (2 anlam) birer birer birer ikişer birerli (2 anlam) bireşim (3 anlam) bireşimli birey (5 anlam) birey oluş bireyci (2 anlam) bireycilik (2 anlam) bireyleşebilme bireyleşebilmek bireyleşme (4 anlam) bireyleşmek bireyleştirme bireyleştirmek bireylik (2 anlam) bireysel bireysel emeklilik bireyselleşme bireyselleşmek bireyselleştirilme bireyselleştirilmek bireyselleştirme (3 anlam) bireyselleştirmek bireysellik (2 anlam) bireyüstü (2 anlam) biri (3 anlam) biri bilmeyen bini hiç bilmez biri biri, adamı yer diri diri biri eşikte biri beşikte biri yer biri bakar, kıyamet ondan kopar biricik biriciklik birikebilme birikebilmek birikim (6 anlam) birikim alanı birikimci (2 anlam) birikimcilik birikinti birikinti konisi birikinti yelpazesi birikiş birikişme birikişmek birikiverme birikivermek birikme (2 anlam) birikme havzası birikmek (3 anlam) biriktirebilme biriktirebilmek (2 anlam) biriktirilebilme biriktirilebilmek biriktirilme biriktirilmek biriktirim biriktiriş biriktirme biriktirmek (3 anlam) birileri birim (4 anlam) birim tüketimi birimkare birimküp birimler bölüğü birincasıf birinci (4 anlam) birinci ayak birinci el (2 anlam) birinci elden kaynağa gitmek birinci gelmek (veya çıkmak) birinci kemancı (2 anlam) birinci kemancılık birinci kânun birinci mevki birinci olmak birinci sınıf (4 anlam) birinci teşrin birinci zabit birinci zabitlik birinci zar birincil birincil enerji birincil grup birincil ileti birincilik birisi birisinden biri birkaç birkaçı birleme (2 anlam) birlemek (2 anlam) birlenme birlenmek birler birleşebilme birleşebilmek (3 anlam) birleşen birleşik birleşik ad birleşik çekim birleşik cümle birleşik fiil birleşik isim birleşik kap birleşik kaplar birleşik kelime birleşik makam birleşik oturum (2 anlam) birleşik oy pusulası birleşik tümce birleşik zaman birleşikgiller birleşiklik birleşilebilme birleşilebilmek birleşilme birleşilmek birleşim (3 anlam) birleşiverme birleşivermek birleşme birleşme değeri birleşmek (6 anlam) birleştirebilme birleştirebilmek (2 anlam) birleştirici (2 anlam) birleştirilebilme birleştirilebilmek birleştiriliş birleştirilme birleştirilmek birleştiriş birleştiriverme birleştirivermek birleştirme birleştirmek birli (2 anlam) birlik (10 anlam) birlik olmadan dirlik olmaz birlik olmak birlikte (3 anlam) birlikte tutulan birlikte asılır birlikte yaşama birlikte yaşamak birliktelik