GTS Dictionary Entry

beyin

beyin

(anat., a., mec., bl.)
· 6 meanings · 0 occurrences

Meanings

  1. 1.

    (anat., a.) Kafatasının içinde beyin zarları ile örtülü, iki yarım küre biçiminde sinir kütlesinden oluşan, duyum ve bilinç merkezlerinin bulunduğu organ; ensefal, dimağ

  2. 2.

    Bir aracın çalışması için en gerekli olan parça

  3. 3.

    (mec.) Yönetici durumunda olan, bir işe yön veren kimse

  4. 4.

    (mec.) İnsanın tanıma, algılama, muhakeme etme ve kavrama yetisi; dimağ

  5. 5.

    (mec.) Bilgisi, eğitimi, düşüncesi yüksek düzeyde olan kimse

  6. 6.

    (bl.) Bilgisayarlarda bilgilerin depolandığı ve gerektikçe çağrılabildiği manyetik ortam

Compound Words

beyin lobu, beyin cerrahı, beyin cerrahisi, beyin çizgesi, beyin fırtınası, beyin göçü, beyin gücü, beyin jimnastiği, beyin kabuğu, beyin kanaması, beyin karıncıkları, beyin lobu, beyin omurilik sıvısı, beyinorağı, beyin takımı, beyin üçgeni, beyin yangısı, beyin zarı, elektronik beyin, kargabeyni

Entry history and citation

Loading the current content revision and documented editorial events.

Related Entries

beyinli beyinsi beyincik beyinsel beyinsiz beyin sapı beyin sisi beyinsizlik beyin evrimi beyin işlevi beyin bölgesi beyin dalgası beyin hücresi beyin kimyası

The definition, field tag and the word family partnership are selected in the dictionary entry.

Computing the live valency profile

Scanning aligned surface-lemma sequences and complement patterns in T-BDLD.

Loading graph theory results

Calculating the word's connection network in the collection.

Complex Dynamics

Cümle, belge ve alan/tür yayılımı canlı hesaplanıyor.

Loading corpus details

T-BDLD frequency, inflected form, field/structure data are being prepared.

%5
%5